"Sand'Andònio"

E' ròcchi co' e' bbraciòle pe' Ssand'Andònio, e' vvino bianco e ròscio pe' Ssand'Andònio, Tutti 'mbriachi fraci pe' Ssand'Andonio. Gennaio dieciassètte è Ssand'Andònio 'a fèsta 'ndr' a' bbaése cce tòcche fa', rinfrésco e mmaccaròni p' ell' invitati ciammèlle preparate pe' tutti e' ggèndi. Cavalli sellati strijati addobbati 'na miccia derèto e ll'àsini 'ngò'. Co' e' vviòcco ta e' ggòllo e' bbòrco 'Ndonèllo bbrutta fine che ffarà. Ciammèlle e ttozzétti pe' Ssand'Andònio 'a Méssa sun e' vvrati se farà, benediziòne santa pe' tutte e' bbéstie che Ssand'Andònio nòstro proteggiarà. E' ròcchi co' e' bbraciòle pe' Ssand'Andònio, e' vvino bianco e ròscio pe' Ssand'Andonio, Tutti 'mbriachi fraci pe' Ssand'Andònio.

"Pòra Lucia"

Pòra Lucia, pòra Lucia, drèndo pòrte 'na cròce còmme jè amara sta vòce. Pòra Lucia, pòra Lucia e' zògno tuo più bbèllo jè 'm bugno de sabbia che lo strégni e va vvia. Còmme è ffréddo sto còre sènza amòre, còmme è ttriste e' zoriso sènza sòle; quande làgrime hanno piando ell'òcchi tui, pòra Lucia. Còmme è llunga 'a nòtte senza amòre, còmme è ttriste 'a luna tutte 'e sére, sènza ésso vecino tu tte pèrdi, pòra Lucia.

"Nun ze pò' ffa' de ògni èrva un vascio"

Dice un vècchio provèrbio antico e ssaggio: nun ze pò' ffa' de ògni èrva un vascio. 'A ggiustizia che ffa? Tradisce 'a verità, io sò' 'n innocènde, mò me tòcche da pagà'. Nun ze pò' ffa' der male a cchi dà bbène. Nun 'i pòi fa' scondà' ste brutte pène. 'A galèra che ffa? Te fa pèrde' 'a dignità, mò sò' 'n innocènde che ccèrche da scappà'. 'A libbertà mò ccapiscio e' vvalòre che ha pe' cchi còmme me sta tocchì e nun za perchè. 'A libbertà, io domane nun pòzzo aspettà', pènzo ta Lucia e' ggalòre d' 'a vita mia. Nun ze pò' ffa' de ògni èrva un vascio nun ze pò' ccondannà' 'no iòmmino onèsto 'a ggènde che ffa'? Se stupisce e ppòi dirà: "E' stato sèmbre bravo", ma co' e' ddubbio aremanarà.

pagina 4